Co począć z
elektroodpadami....
Kilka
przydatnych rad:
·
Oddać w
sklepieprzy zakupie nowego. Nic za to nie zapłacicie!
·
oddać do
specjalnego punktu zbiórki. mInformacje o najbliższym punkcie zbiórki muszą
być dostępne w Waszym Urzędzie Gminy. To nic nie
kosztuje!
·
Pozostawić w
punkcie serwisującym, gdy okaże się, że naprawa zepsutego urządzenia jest
niemożliwa lub nieopłacalna. To jest bezpłatne.
·
przekazać
komuś innemu, gdy jest Wam już niepotrzebny, ale nadal sprawny
.
Co jeszcze
można zrobić?
·
Naprawić
sprzęt zepsuty. Naprawa to przedłużenie cyklu życia produktu.
·
Zaplanować
wymianę starych urządzeń na nowe, energooszczędne. Nowoczesne sprzęty zużywają nawet pięciokrotnie mniej
energii i wody, niż te produkowane kilka lat temu.
·
Wyrobić w
sobie nawyk oddawania każdego zużytego urządzenia do wyznaczonych miejsc.
·
Poinformować
rodzinę i znajomych o konieczności oddawania zużytego sprzętu elektrycznego i
elektronicznego do wyznaczonych punktów.
Pamiętaj, że
oddając ZSEE do punktu zbiórki rozpoczynasz proces recyklingu, który prowadzi
do odzyskania z odpadów substancji, materiałów lub energii i ich powtórnego
wykorzystania.
Dlaczego nie
na śmietnik...
Wyrzucając
elektroodpady do śmietnika, nie tylko stwarzamy zagrożenie dla środowiska, ale
także łamiemy prawo, które obowiązuje w Polsce (ustawa o ZSEE). Grozi za to
kara grzywny do 5 tysięcy złotych. Natomiast za demontowanie sprzętu poza
zakładem przetwarzania grzywna może wynieść od 2 do 100 tysięcy złotych.
Ustawa
nakłada obowiązki związane z odzyskiem elektroodpadów na producentów,
importerów, hurtowych i detalicznych sprzedawców, użytkowników i serwisantów
sprzętu. Samorządy gminne obliguje do organizacji systemu zbiórki, a odzysk i
przetwarzanie odpadów powierza organizacjom odzysku i odpowiednim zakładom.
Reguluje tez kwestie związane z finansowaniem systemu odzysku. Przychody z
recyklingu nie pokrywają wszystkich kosztów z nim związanych. Dlatego też to
konsumenci muszą ponosić koszty działania systemu. Do cen urządzeń dolicza się
dodatkową kwotę koszt gospodarowania odpadami (KGO), popularnie zwany opłatą
recyklingową. Jest ona przekazywana przez producentów czy importerów sprzętu
organizacji odzysku, do której oni należą. Taka decyzja w przypadku e-urządzeń
to:
·
marnotrawstwo
surowców,
·
zaśmiecanie
i zatruwanie środowiska,
·
niszczenie
przyrody,
·
szkodzenie
własnemu zdrowiu,
·
łamanie
prawa i narażanie się na dotkliwą karę.
Wyznaczone
przez Unię Europejską normy dla Polski zobowiązują nas do zbiórki ZSEE na
poziomie minimum 4 kg na mieszkańca, powoli zbliżamy się do tego wyniku.
Niestety nie cały zużyty sprzęt trafia do recyklingu. Co dzieje się z resztą?
Niewiedza i brak nawyków powodują, że elektrośmieci trafiają dalej na
wysypiska! Zanim więc sprzęt wyrzucisz do śmietnika, sprawdź umieszczone na nim
symbole, postępując zgodnie z nimi i zdrowym rozsądkiem. Urządzenia elektryczne
i elektroniczne zakupione po roku 2005 posiadają taki oto symbol:
Oznacza on,
że produkt jest niebezpieczny dla środowiska i nie może być wyrzucany wraz z
innymi odpadami. Chcąc się go pozbyć, należy bezwzględnie oddać go do
specjalnego punktu zbierania ZSEE.
Substancje szkodliwe zawarte w elektroodpadach
Nie wolno
zapominać, że zużyty sprzęt elektroniczny i elektryczny ( ZSEE) zawiera bardzo
dużo substancji niebezpiecznych. Przenikają one bezpośrednio do środowiska
naturalnego, jeśli elektro-odpady nie są w należyty sposób magazynowane i
utylizowane .
Substancje
toksyczne zawarte w ZSEE:
1.Rtęć zawarta jest w niektórych typach świetlówek, jeśli
trafi do zbiorników wodnych lub gleby, a później przeniknie do mózgów ludzi i
zwierząt może powodować zaburzenia wzroku, słuchu, mowy, koordynacji ruchów,
żucia i połykania.
2.Brom - stosowany w komputerach po przeniknięciu do
środowiska a następnie do organizmu człowieka i zwierząt może powodować
schorzenia układu rozrodczego oraz problemy neurologiczne.
3.Kadm zawarty w bateriach urządzeń elektrycznych może
zaburzać czynności nerek, funkcje rozrodcze powodować nadciśnienie, zmiany
nowotworowe oraz zaburzać metabolizm wapnia powodując deformację szkieletu
4.PCB (polichlorobifenyl), który pełni w urządzeniach funkcje
chłodzące, smarujące i izolujące po dostaniu się do wód gruntowych przenika do
gleby i atmosfery, a następnie kumuluje się w tkance tłuszczowej ludzi i
zwierząt. Może być przyczyną m.in. uszkodzenia wątroby, zaburzeń funkcji
rozrodczych, osłabienia odporności, zaburzeń neurologicznych
i hormonalnych, opóźnień w rozwoju niemowląt.
5.R-12( freon)w klimatyzatorach i lodówkach pełni funkcję
chłodniczą. Jest szczególnie szkodliwy dla warstwy ozonowej. Jest spotykany
jest w urządzeniach starszego typu, gdyż od 1998 roku nie wolno go stosować w
urządzeniach elektrycznych.
6.Azbest używany w urządzeniach elektrycznych i
elektronicznych m.in. ze względu na swoje właściwości izolacyjne, jest jednak
przyczyną wielu groźnych chorób (pylicy azbestowej, raka płuc i innych
nowotworów).
7. Ołów wykorzystywany w elektronice przy stopach
lutowniczych, także w lampach kineskopowych, świetlówkach, a także w
akumulatorach. Gdy trafia na składowisko odpadów komunalnych stwarza zagrożenie
dla środowiska, gdy przeniknie do gleby i wody pitnej. Może przedostać się wraz
z paszą i wodą do organizmów zwierząt a następnie kumulować się w narządach
człowieka(szkielecie, wątrobie, nerkach, mózgu). Ma silne działanie mutagenne,
neurotoksyczne, rakotwórcze.
8.Chrom używany przy powlekaniu elementów metalowych(ochrona
przed korozją i względy estetyczne).Najbardziej toksyczny jest, gdy
przedostanie się do organizmu człowieka drogami oddechowymi, powoduje także zaburzenia
układu krążenia, choroby skóry i alergie. Związki chromu powodują poważne
uszkodzenia narządów wewnętrznych.
9.Nikiel używany w bateriach, które często zawarte są w
zużytym sprzęcie. Gdy przedostanie się do organizmu w dużym stężeniu uszkadza
błony śluzowe, upośledza funkcjonowanie wątroby, może powodować zmiany w
składzie szpiku kostnego. Może wywoływać nowotwory
